4 yorum
Betmen’imle ben.
(Bu Betmen.)
Betmen yakında 1 yaşına girecek ve hala kucağa gelmek olsun, sırnaşmak olsun, oyun oynamak olsun hiçbir kendini sevdirme eylemini bırakmadı. Hala evin kedisi olarak üzerine düşen vazifeleri yerine getiriyor. Bir de pisliğini oturma odasına bırakmasa tam olacak. Neyse.
Bir de Yaramaz var. Fotoğrafını koymaya değmez. O, sevilmeyen kedimiz. Daha iki aylıkken bize zarar vermeye, homurdanmaya ve buzdolabına yaklaştığımızı görür görmez iğrencin iğrenci bir ses tonuyla miyavlamaya alıştı. Neyse Yaramaz‘ı boş verelim şimdi, yoksa ağzımı bozacağım.
Betmen demiştik. Hıh. Bugün sabahtan beri onunla takılıyorum. Türlü türlü şaklabanlıklarla bana yalnızlığımı, mutsuzluğumu, her şeyimi unutturdu. Ailem şu an Elmadağ‘da kayak filan yapıyor. Ben, kahvem ve Betmen evde kaldık. Yaramaz en alt katta. Ne yaptığı hiç umrumda değil. Ben Betmen‘le oynamaya gidiyorum, herkese kolay gelsin.
-
uzunmetraj bunu beğendi
-
birmartigibi bunu beğendi
-
boylekedimiolur bunu beğendi
-
sefacansungur bunu gönderdi
